Autorzy: Stanisław Bereś i Andrzej Sapkowski
Wydawnictwo: Supernowa
Ilość stron: 288
Jako wielbicielka twórczości Andrzeja Sapkowskiego nie
mogłam nie sięgnąć po wywiad-rzekę z moim ulubionym autorem. Tym bardziej przeprowadzony przez Stanisława Beresia,
uznanego dziennikarza i teoretyka literatury, który znany jest m.in. z książek-wywiadów
ze Stanisławem Lemem i Tadeuszem Konwickim. Dodatkowo tytuł „Historia i
fantastyka” sugerował, że rozmówcy poruszą interesujące mnie tematy.
Oczekiwałam ciekawych opinii i żywej dyskusji, swego rodzaju starcia poglądów
dwóch różnych osób. Jaki był rezultat?
Ano taki, że Sapkowski nieco Beresia w tej rozmowie
przytłumił. Miał gotową odpowiedź na każde pytanie, brylował inteligencją, jego
upór był niezłamany. Dziennikarz pozostał więc w tle. Być może tak powinno być,
nie po to przeprowadza się przecież wywiady, by zainteresować własną osobą.
Myślę jednak (a z opinii, które do tej pory czytałam wiem, że jedyna w swym
przekonaniu nie jestem), że książę tę czytałoby się znacznie ciekawiej, gdyby
wypowiedzi Stanisława Beresia wnosiły do niej nieco więcej. Tymczasem niektóre
pytania wręcz męczyły. I to nie tylko czytelnika, lecz wyraźnie także
udzielającego wywiadu. Często poruszały kwestie, o których autor „Wiedźmina”
wyraźnie nie chciał rozmawiać, wciąż wracały do tych samych wątków, o których wiadomo
było, że niczego więcej się z nich nie „wyciągnie”.
Poza tym jednak wszystko było na najwyższym poziomie.
Czytelnik raczej się nie nudzi, Sapkowski i Bereś płynnie przechodzą z tematu
na temat. Widać, ze obaj wiedzą, o czym mówią. To wykształceni ludzie, którzy
mówią naprawdę ciekawie i mądrze o wielu sprawach.
Rozmowa dotyczy m.in.
uniwersum „Wiedźmina”, „Trylogii husyckiej” (wówczas w trakcie
tworzenia), związków historii i literatury, pozycji fantasy na rynku,
czytelników, konwentów, procesu twórczego Sapkowskiego.
Jeśli ktoś sądził, że ta książka odkryje mu podglądy znanego
polskiego pisarza fantasy, mylił się. Sapkowski nie lubi mówić o sobie. Sporo
opowiada jednak o swej twórczości i innych ciekawych sprawach. Mówi z właściwą sobie dozą humoru, w charakterystycznym dla siebie stylu. Czytając jego wypowiedzi, można odnieść wrażenie, że czyta się po prostu kolejną z jego książek.
Polecam fanom Sapkowskiego oraz wszystkim tym, którzy
interesują się historią czy fantastyką. Sporo ciekawych informacji i opinii
można wynieść z tej lektury.
Cytat:
"Pomijając fakt, że tak bezguście, jak i stereotyp mają w światowej literaturze - i kulturze - miejsce całkiem poczesne i pozycję całkiem niezagrożoną, ludzi czytających zdałoby się hołubić, a czule. Bo może to już ostatni, co tak poloneza wodzą? A co będzie, gdy ich w ogóle nie stanie?"
Ocena: 7/10
